aimcpتوسعه‌دهندهامنیت

بگذارید هوش مصنوعی رازها را بدون خواندنشان ارسال کند.

چگونه PrivateNote MCP فایل‌ها را از طریق ایمیل، Slack، Discord و WhatsApp تحویل می‌دهد — بدون اینکه مدل آن‌ها را بخواند

به‌روزرسانی شده ۲۰ شهریور ۱۴۰۵مطالعه 7 دقیقه‌ایPrivateNote.ai

دستیار شما می‌تواند امروز یک قرارداد، یک رمز عبور یا یک فایل CSV ارسال کند. برای انجام این کار نیازی نیست که فایل‌ها را بخواند. مسیرهای محلی را به PrivateNote MCP پاس دهید و فقط یک لینک خودتخریب‌شونده در کانالی که هم‌اکنون استفاده می‌کنید قرار دهید.

نکات کلیدی

  • Pass file paths, not file bytes—the local MCP encrypts so the model never needs the payload.
  • You approve a preview that binds exact bytes, options, and destination. Creating a note is not permission to send it.
  • Email, Slack, Discord, and WhatsApp should carry only the PrivateNote URL after sendAuthorized — never the file. Leave one-shot off if the agent can also send messages.
  • The decryptable URL is a bearer capability the agent can see after confirm. Do not log it. After delivery, poll open status or revoke an unopened note.

بخش مفید یک دستیار هوش مصنوعی این نیست که بتواند یک قرارداد، فایل رمز عبور یا خروجی مشتری را بخواند. بخش مفید این است که می‌تواند آن محتوا را به دست شخص درست برساند، در کانالی که او در آن حضور دارد، بدون اینکه دستیار را به کپی‌ای از آن رمز تبدیل کند.

این یک کار روزمره است: ارسال یک PDF به مشتری از طریق ایمیل، فرستادن رمز عبور مرحله‌گذاری شده به یک همکار در Slack، تحویل یک توکن ربات به یک مدیر در Discord، یا قرار دادن یک ورود یک‌بار مصرف در یک رشته WhatsApp. افراد در حال حاضر این کار را با کپی-پیست انجام می‌دهند. عامل‌ها (Agents) این کپی-پیست را سریع‌تر می‌کنند — و باعث بزرگ‌تر شدن نشت اطلاعات می‌شوند، زیرا اکنون آن راز در متن مدل، متن چت و هر لاگی که میزبان نگه می‌دارد نیز قرار می‌گیرد.

سرور MCP در PrivateNote برای ایجاد یک تفکیک معکوس ساخته شده است. عامل، هماهنگ‌کننده است. یک فرآیند محلی، راز را مدیریت می‌کند. شما فایل و مقصد دقیق را تأیید می‌کنید. ایمیل، Slack، Discord و WhatsApp فقط یک لینک را حمل می‌کنند. به مدل گفته می‌شود که مسیر فایل‌ها را ارسال کند، نه بایت‌های فایل را. رمزنگاری پس از تأیید شما روی دستگاه خودتان انجام می‌شود. آنچه بازمی‌گردد یک URL است که قطعه‌ای از آن کلید را نگه می‌دارد — مشابه همان مدل لینک مخفی یک‌بار مصرف در اپلیکیشن وب. ایجاد یک یادداشت به معنای اجازه ارسال آن نیست.


وظیفه ارسال کردن است، نه دانستن

بیشتر توصیه‌های «هوش مصنوعی + رازها» هنوز بر این فرض استوارند که مدل باید برای کمک کردن، اطلاعات حساس را ببیند. این زمانی درست است که بخواهید مدل فایل را توضیح دهد، قرارداد را بازنویسی کند، یا کلید را عیب‌یابی کند. اما اگر بخواهید مدل آن را تحویل دهد، این فرض درست نیست.

تحویل دادن یک مسئله لجستیکی است: کدام فایل، کدام شخص، کدام کانال، مدت زمان دسترسی چقدر باشد، و آیا باید پس از اولین مشاهده سوخته شود یا خیر. هیچ‌کدام از این تصمیمات نیازی به متن اصلی (plaintext) ندارند. آن‌ها به ابزاری نیاز دارند که بتواند یک مسیر محلی را بخواند، رمزنگاری کند و یک شناسه (handle) برگرداند که سایر بخش‌های سیستم اجازه مشاهده آن را داشته باشند.

این همان هدفی است که privatenote-mcp برای آن ساخته شده است. به میزبان‌هایی که دستورالعمل‌های MCP را رعایت می‌کنند، به ترتیب گفته می‌شود: اگر کاربر نام یک فایل محلی را برد، مسیر مطلق را ارسال کن؛ آن را باز نکن، نمایش نده (cat) یا خلاصه نکن؛ create_private_note (یک پیش‌نمایش) را فراخوانی کن؛ منتظر تأیید تو بمان؛ سپس confirm_private_note را فراخوانی کن. تنها پس از آن است که ابزار دیگری می‌تواند URL را ارسال کند — و آن هم فقط به مقصدی که شما تأیید کرده‌اید.

قانون

اگر دستیار می‌تواند وظیفه را با یک مسیر (path) انجام دهد، نباید آن را با محتوا انجام دهد. کپی-پیست کردن در پرامپت آخرین راه چاره است — یعنی زمانی که راز از قبل در چت قرار گرفته باشد.

چرا کانال‌هایی که در حال حاضر استفاده می‌کنید، نسخه اشتباه را نگه می‌دارند

ایمیل، Slack، Discord و WhatsApp در گفتگو خوب هستند. اما مخازن امن ضعیفی هستند. رمزنگاری در حین انتقال، یا حتی رمزنگاری سرتاسری (end-to-end)، تعیین نمی‌کند که یک نسخه قابل جستجو چه مدت روی دستگاه‌ها، در خروجی‌های فضای کاری، در بک‌آپ‌های ابری یا در پیش‌نمایش اعلان‌ها باقی می‌ماند. این دقیقاً همان تمایزی است که چرا ایمیل بدترین مکان برای رازهاست و چرا رازها هرگز نباید در چت کپی-پیست شوند را توضیح می‌دهد.

  • ایمیل پیوست‌ها را در هر دو صندوق پستی، در سرورهای ایمیل، در نگهداری‌های قانونی و در «جستجوی همه ایمیل‌ها» ذخیره می‌کند. فوروارد کردن، کپی‌هایی را تکثیر می‌کند که بعداً نمی‌توانید آن‌ها را ابطال کنید.
  • Slack توسط فضای کاری ایندکس می‌شود. مدیران، خروجی‌های انطباق و ویژگی‌های هوش مصنوعی که کانال‌ها را خلاصه می‌کنند، همگی می‌توانند ماه‌ها بعد یک رمز عبور را دوباره پیدا کنند.
  • Discord در یک سرور شلوغ گذرا به نظر می‌رسد. اما اینطور نیست. پین‌ها، جستجو و پیام‌های مستقیم (DMs)، توکن‌های ربات و رازهای مدیریت دعوت را در کنار میم‌ها نگه می‌دارند.
  • WhatsApp اغلب تنها کانالی است که یک پیمانکار یا مشتری واقعاً باز می‌کند. همچنین یک اینباکس خانوادگی است: اسکرین‌شات‌ها جابه‌جا می‌شوند، کامپیوترهای متصل همگام‌سازی می‌شوند و بک‌آپ‌ها بیشتر از طول عمر پروژه باقی می‌مانند.

هدف رها کردن آن ابزارها نیست. هدف این است که دیگر محتوا (payload) را در آن‌ها قرار ندهید. آن‌ها همان پاکت نامه باقی می‌مانند. یادداشت، همان نامه است. گیرندگان همچنان نیازی به حساب PrivateNote ندارند: آن‌ها لینک را در مرورگر باز می‌کنند، همان‌طور که هر URL دیگری را که برایشان می‌فرستید باز می‌کنند.


تفکیک سه‌بخشی

نقشآنچه ممکن است ببیندآنچه نباید ببیند
عامل هوش مصنوعی (Cursor, Claude, Codex)چه کسی، کدام مسیر، کدام کانال، انقضا، سوختن پس از خواندن. پس از تأیید شما: URL قابل رمزگشاییبایت‌های فایل، رمزهای عبور، متن یادداشت. نباید URL را تا زمانی که مقصد را تأیید نکرده‌اید ارسال کند
PrivateNote MCP (فرآیند محلی Node)فایل‌های روی دیسک، فقط برای رمزنگاریهیچ چیز که سپس به صورت متن اصلی بازگردانده شود
ایمیل / Slack / Discord / WhatsAppPrivateNote URL (و یک موضوع قابل خواندن توسط انسان)پیوست، اطلاعات حساس، عبارت عبور

MCP ایمیل یا پیام Slack را برای شما ارسال نمی‌کند. ایجاد یک یادداشت به معنای اجازه ارسال آن نیست. پس از تأیید پیش‌نمایشی که کانال و گیرنده دقیق را مشخص می‌کند، نتیجه ممکن است شامل sendAuthorized: true باشد — در این صورت یک ابزار ایمیل یا چت ممکن است فقط URL را به آن مقصد ارسال کند. اگر مقصدی تأیید نشده باشد، sendAuthorized غلط است و عامل (agent) باید URL را برای چسباندن (paste) به شما بدهد، نه اینکه ابزار دیگری را اجرا کند.

این URL یک قابلیت حامل (bearer capability) است: هر کسی که آن را داشته باشد می‌تواند یادداشت را باز کند. میزبان (host) فعلیِ MCP مقدار secureUrl را در نتیجه ابزار برمی‌گرداند، بنابراین عامل می‌تواند لینک را مشاهده کند، هرچند نمی‌تواند بایت‌های فایل را مشاهده کند. آن را لاگ نکنید، ثبت (commit) نکنید و در ابزارهای بی‌ربط کپی نکنید. با آن مانند یک رمز (secret) رفتار کنید.

باقیمانده محموله (payload) بازگشتی کوچک است: noteId، expiresAt، burnAfterReading و در صورت لزوم passwordProtected و attachedFileNames. نام فایل‌ها متادیتا هستند، نه محتوا — با این حال از قرار دادن رمز در نام فایل خودداری کنید.


آنچه MCP در واقع در دستگاه شما انجام می‌دهد

وقتی عامل create_private_note را فراخوانی می‌کند، یک فرآیند محلی Node.js — و نه مدل — مسیر را استانداردسازی می‌کند، آن را با لیست مجاز فضای کاری (workspace allowlist) بررسی می‌کند، فایل را هش می‌کند و پیش‌نمایشی به شما نشان می‌دهد. این فرآیند هنوز یک URL قابل رمزگشایی برنمی‌گرداند. پس از تأیید شما، confirm_private_note همان فایل را دوباره باز می‌کند، دستگاه، inode، اندازه و SHA-256 را تأیید کرده و آن بایت‌ها را رمزگذاری می‌کند. اگر فایل تغییر کرده باشد، تأیید با شکست مواجه می‌شود؛ عامل باید از ابتدا شروع کند. متن رمزگذاری‌شده (ciphertext) AES-256-GCM به PrivateNote ارسال (POST) می‌شود. کلید رمزگشایی در قطعه (fragment) URL (#…) قرار می‌گیرد. مرورگرها قطعات را به سرورها نمی‌فرستند. API یک بلوک رمزگذاری‌شده را ذخیره می‌کند. بدون آن قطعه، آن بلوک تنها نویز است.

پارامترهای مسیر (path parameters) را ترجیح دهید تا میزبان هرگز مجبور نباشد رمز را در آرگومان‌های فراخوانی ابزاری که مدل ساخته است، قرار دهد:

  • contentFilePath — فایل UTF-8 که بدنه یادداشت می‌شود (یک رمز عبور، یک کد بازیابی، یا یک دستورالعمل کوتاه).
  • filePath / filePaths — پیوست‌های محلی (PDF, CSV, تصاویر). مستلزم sign_in است. حداکثر 20 فایل ترکیبی.
  • passwordFilePath — خط اول یک فایل محلی که به عبارت عبورِ آشکارسازی (reveal passphrase) تبدیل می‌شود (Argon2id wrap). آن عبارت عبور را خارج از کانال اصلی (out of band) ارسال کنید و هرگز در همان پیامی که حاوی لینک است قرار ندهید.
  • content و password — آخرین راه چاره، تنها در صورتی که کاربر قبلاً رمز را در چت چسبانده باشد و فایلی وجود نداشته باشد.

سیاست پیش‌فرض با یک تحویل (handoff) مطابقت دارد، نه یک آرشیو: burnAfterReading درست است، expiresIn به طور پیش‌فرض روی 24 ساعت تنظیم شده است. زمانی که گیرنده در سمت دیگر Slack منتظر است، زمان کوتاه‌تر بهتر است. حالت چند-نمایی (burnAfterReading: false) نیاز به حساب Premium دارد. پیوست فایل، تأیید گیرنده، اعلان‌های باز شدن، و لیست/ابطال نیاز به یک نشست (session) فعال دارند؛ دسترسی‌ها و هشدارها نیز به طرح پولی نیاز دارند.

مسیرها محدود شده‌اند. به طور پیش‌فرض فقط فایل‌های زیر مجموعه فضای کاری (دایرکتوری کاری فرآیند MCP) قابل خواندن هستند. اگر مجبور به افزودن پوشه‌ها هستید، PRIVATENOTE_MCP_ALLOWED_ROOTS را تنظیم کنید. کلیدهای SSH، دایرکتوری‌های اعتبارنامه‌های ابری و فایل نشست MCP همیشه مسدود هستند، حتی اگر $HOME یا / را مجاز کنید.


شما دقیقاً تحویل (handoff) را تأیید می‌کنید — نه یک مسیر فایل را

عاملی که می‌تواند یک لینک قابل رمزگشایی ایجاد کند و ایمیل یا Slack ارسال کند، یک «جانشین سردرگم» (confused deputy) است: ممکن است در یک مرحله، فایل اشتباهی را رمزگذاری کند یا لینک درست را برای شخص اشتباه ارسال کند. پیش‌فرض PrivateNote این است که شما سه مورد را با هم مجاز می‌کنید: بایت‌های دقیق فایل، گزینه‌های دقیق یادداشت (انقضا، سوختن پس از خواندن)، و مقصد دقیق.

پیش‌نمایش باید هنگام درخواست ارسال، مقصد را نشان دهد، مثلاً: «ارسال از طریق: ایمیل / گیرنده: alice@example.com». تأیید آن هرگز نباید آدرس یا کانال Slack متفاوتی را مجاز کند. confirm_private_note فقط confirmationId را می‌پذیرد. عامل نمی‌تواند در هنگام تأیید، مسیر، گیرنده، کانال، انقضا یا سیاست تخریب را تغییر دهد.

ایجاد یک یادداشت بدون مقصد، sendAuthorized: false را برمی‌گرداند. این عمدی است. یک لینک در چت همچنان حساس است — اما این اجازه ارسال آن از طریق ایمیل را نمی‌دهد.

اگر عامل قابلیت ارسال دارد، حالت one-shot را فعال نکنید

PRIVATENOTE_MCP_ALLOW_ONE_SHOT پیش‌نمایش انسانی را نادیده می‌گیرد. عامل نمی‌تواند این را به عنوان یک آرگومان ابزار فعال کند، و تغییر محیط (env) در مراحل بعدی تا زمانی که سرور MCP را دوباره راه‌اندازی نکنید، تأثیری نخواهد داشت. آن را خاموش بگذارید. فعال کردن آن در حالی که همان میزبان می‌تواند ایمیل، Slack، Discord یا فایل‌ها را ارسال کند، به مدل اجازه می‌دهد یک لینک قابل رمزگشایی ایجاد کرده و در یک مرحله آن را ارسال کند — که ممکن است شامل فایل اشتباه یا گیرنده اشتباه باشد. لیست مجاز مسیرها همچنان اعمال می‌شود؛ این جایگزینی برای تأیید شما نیست.

آن را یک بار متصل کنید

نیاز به Node.js 18+. پس از ذخیره، کلاینت MCP را مجدداً راه‌اندازی کنید تا طرح‌ها (schemas) و دستورالعمل‌های فعلی ابزار بارگذاری شوند. یادداشت‌های کامل نصب در صفحه ادغام MCP موجود است.

~/.cursor/mcp.json · Claude Desktop از همان بلوک استفاده می‌کند
{
  "mcpServers": {
    "privatenote": {
      "command": "npx",
      "args": ["-y", "privatenote-mcp"]
    }
  }
}

Codex CLI: codex mcp add privatenote -- npx -y privatenote-mcp. این کار ~/.codex/config.toml را می‌نویسد. یادداشت‌های مخصوص Codex در استفاده از PrivateNote با OpenAI Codex آمده است.

میزبانی شخصی (Self-hosted): PRIVATENOTE_API_BASE_URL و PRIVATENOTE_WEB_ORIGIN را در بلوک MCP env تنظیم کنید تا متن رمزنگاری‌شده هرگز از زیرساخت شما خارج نشود. در صورت تمایل PRIVATENOTE_MCP_ALLOWED_ROOTS را تنظیم کنید. PRIVATENOTE_MCP_ALLOW_ONE_SHOT را اضافه نکنید مگر اینکه یک میزبان اتوماسیون با محدوده بسیار محدود و بدون ابزارهای ارسال داشته باشید.


استفاده روزمره: ایمیل

ایمیل همچنان روشی است که شرکت‌ها قراردادها، NDAها، فاکتورهای حاوی جزئیات بانکی و خروجی‌های مشتری را ارسال می‌کنند. حالت خطا، پیوست کردن فایل است. صندوق پستی سپس یک نسخه قابل رمزگشایی را برای سال‌ها نگه می‌دارد، از جمله در سمت گیرنده، ردپای BCC و کشف الکترونیکی (e-discovery).

الگوی MCP: عامل (agent) از قبل آدرس Alice و دو فایل PDF محلی را می‌داند. نباید آن PDFها را باز کند. در صورت نیاز وارد می‌شود، create_private_note را با filePaths، sendChannel و sendRecipient فراخوانی می‌کند تا پیش‌نمایش نام Alice را نشان دهد، منتظر تایید شما می‌ماند و سپس confirm_private_note. تنها در آن صورت است که ابزار ایمیل می‌تواند فقط secureUrl را در بدنه ایمیل قرار دهد. اگر از تایید هویت گیرنده استفاده می‌کنید، خواننده باید قبل از باز شدن یادداشت، مالکیت آدرس را اثبات کند — آن دروازه ایمیل را ارسال نمی‌کند؛ ابزار ایمیل شما همچنان این کار را انجام می‌دهد.

آنچه می‌گویید
Send these two files to Alice by email.
Protect them with the password in /absolute/path/client-password.txt.
Don't expose the files or password to the model:
/absolute/path/contract.pdf
/absolute/path/nda.pdf
  • اگر نشست (session) پلاگین وجود نداشته باشد، عامل sign_in را فراخوانی می‌کند، سپس create_private_note را با filePaths، passwordFilePath، sendChannel: "email" و sendRecipient فراخوانی می‌کند. شما پیش‌نمایش را تایید می‌کنید. سپس confirm_private_note.
  • موضوع ایمیل می‌تواند «بسته قرارداد» باشد — نباید بندهای مربوط به PDF را نقل‌قول کند.
  • عبارت عبور (passphrase) را در پیام دوم، یک تماس، یا از طریق اشتراک‌گذاری در مدیریت رمز عبور ارسال کنید — هرگز در همان ایمیلی که لینک قرار دارد ارسال نکنید. نحوه اشتراک‌گذاری امن رمز عبور را ببینید.
  • برای یک گیرنده مشخص در طرح پولی: requireRecipientVerification: true و recipientEmail: "alice@example.com".

این مدل تحویل مشابه ارسال امن اسناد حساس است، با این تفاوت که به دستیار اجازه داده می‌شود بدون تبدیل شدن به خواننده بسته، آن را اجرا کند.


استفاده روزمره: Slack

Slack جایی است که وظایف آماده‌باش (on-call) انجام می‌شود. رمزهای عبور پایگاه داده استیجینگ، توکن‌های استقرار و «فایل CSV بخش مالی» در یک رشته (thread) رها می‌شوند چون همه از قبل آنجا هستند. سپس جستجوی فضای کاری، آن رهاسازی را به یک ویکی داخلی دائمی از اسرار تبدیل می‌کند.

درخواست یک تحویل مبتنی بر مسیر (path-based) و یک مهلت کوتاه کنید. اگر همکار آنلاین باشد، پانزده دقیقه کافی است. پس از خواندن، آن را از بین ببرید تا جستجوی بعدی به یک لینک مرده برخورد کند، نه یک اعتبار زنده. با URL مانند یک راز رفتار کنید: آن را در یک کانال عمومی پست نکنید؛ از پیام مستقیم (DM) یا یک کانال خصوصی اختصاصی استفاده کنید.

آنچه می‌گویید
Send Mark the database password from /absolute/path/secrets/db-password.txt in Slack.
Make it read-once and expire in 15 minutes.
Don't read the file into the chat.
  • create_private_note با contentFilePath، expiresIn: "15m"، burnAfterReading: true و مقصد Slack که در هنگام پیش‌نمایش متصل شده است. تایید کنید، سپس confirm_private_note.
  • اگر Slack به عنوان یک ابزار MCP دیگر متصل شده باشد، عامل ممکن است پس از برقرار بودن sendAuthorized، تنها secureUrl را به مقصد تایید شده ارسال کند. در غیر این صورت، URL را برای کپی کردن به شما می‌دهد.
  • پس از اینکه Mark آن را باز کرد، اگر رمز عبور یک راز استیجینگ مشترک بود، آن را تغییر دهید (rotate) — یادداشت تعداد نسخه‌های باقی‌مانده را کاهش داد؛ اما یک اعتبار مشترک را منحصر‌به‌فرد نکرد.

استفاده روزمره: Discord

Discord کانال عملیاتی پیش‌فرض برای بسیاری از انجمن‌های محصول و تیم‌های مرتبط با بازی است. توکن‌های بات، کلیدهای Cloudflare و «این صفحه گسترده کاربران گزارش‌شده است» در پیام‌های مستقیم مدیران (mod DMs) کپی می‌شوند زیرا Discord جایی است که مدیران حضور دارند.

یک پیام Discord همچنان یک پیام ذخیره‌شده است. اعضای سرور با نقش مناسب، بک‌آپ‌های دستگاه و جستجوی خودِ Discord آن را نگه می‌دارند. الگوی MCP مشابه Slack است: فایل یا توکن را به صورت محلی رمزنگاری کنید، لینک را در پیام مستقیم قرار دهید و انقضای کوتاهی تنظیم کنید. اگر توکن قبلاً در همان سرور کپی شده است، آن را تغییر دهید — بسته‌بندی یک راز لو رفته، آن را از حالت لو رفته خارج نمی‌کند.

آنچه می‌گویید
DM the community lead the bot token in /absolute/path/secrets/discord-bot.txt
and the moderation export at /absolute/path/reports/export.csv.
Read-once, 1 hour, don't open those files.
  • پیوست‌ها به sign_in نیاز دارند. یک یادداشت فقط شامل توکن می‌تواند از contentFilePath بدون نشست (session) استفاده کند.
  • مقصد Discord را در هنگام پیش‌نمایش متصل کنید، آن را تایید کنید، سپس confirm_private_note. تنها در آن صورت است که یک ابزار Discord می‌تواند URL را ارسال کند.
  • پیام مستقیم به کاربر را بر چسباندن در کانال مدیران ترجیح دهید. «کانال خصوصی» همچنان یک متن ضبط‌شده (transcript) است.
  • اگر خروجی شامل داده‌های شخصی است، یک فایل عبارت عبور اضافه کنید و عبارت عبور را در یک تماس صوتی به مدیر اطلاع دهید.

استفاده روزمره: WhatsApp

WhatsApp کانالی است که وقتی طرف مقابل به Slack ملحق نمی‌شود و تا دوشنبه ایمیل خود را چک نمی‌کند، از آن استفاده می‌کنید. یک پیمانکار، دستیار یک دفتر خانوادگی، یا یک مشتری پشت تلفن. رمزگذاری سرتاسری (End-to-end) واقعی است. ماندگاری نیز واقعی است: چت یک سابقه است که اغلب روی چندین دستگاه وجود دارد و اغلب پشتیبان‌گیری می‌شود.

نیازی نیست آن‌ها PrivateNote را نصب کنند. فقط کافی است روی یک لینک ضربه بزنند. وظیفه دستیار این است که آن لینک را از یک فایل محلی که از قبل دارید (مانند فاکتور PDF، رمز وای‌فای، یا کد پورتال یک‌بار مصرف) آماده کند — بدون اینکه ابتدا آن را در رشته‌ی Cursor یا Claude بخواند. شما همچنان پیش‌نمایش (فایل دقیق و مقصد WhatsApp) را قبل از اینکه confirm_private_note، فایل URL را ایجاد کند، تأیید می‌کنید.

آنچه می‌گویید
Send the onboarding pack at /absolute/path/client/onboarding.pdf
to Ana on WhatsApp. Burn after reading, expire tomorrow.
Don't read the PDF.

WhatsApp لینک‌های URL را پیش‌نمایش می‌کند. آن پیش‌نمایش، صفحه فرود PrivateNote است، نه فایل رمزگشایی شده. با این حال: عبارت عبور (passphrase) را در همان چت قرار ندهید. اگر احتمال می‌دهید شماره اشتباه باشد، یادداشت را بسازید، لینک را بفرستید و اگر او هرگز آن را باز نکرد، ابطال کنید. مشاوران و سایر فرستندگان حرفه‌ای که به جای یک حباب سبز، به یک صفحه نمایش برنددار نیاز دارند، باید تحویل امن به مشتری برای وکلا را مطالعه کنند.


هنگام ارسال محتوا به صورت فایل، وارد شوید

یادداشت‌های متنی از طریق contentFilePath را می‌توان بدون حساب کاربری ایجاد کرد که مشمول همان محدودیت‌های نرخ عمومی وب‌سایت است. پیوست فایل متفاوت است. ابتدا باید MCP، تابع sign_in را فراخوانی کند. این کار یک صفحه تأیید را در مرورگر باز می‌کند (اجازه دسترسی از قبل در URL وجود دارد — نیازی به تایپ کد نیست). پس از اینکه روی Approve کلیک کردید، عامل (agent) دوباره sign_in را با pollDeviceCode فراخوانی می‌کند. نشست (session) در ~/.config/privatenote/mcp-session.json ذخیره شده و به صورت Authorization: Bearer ارسال می‌شود. این جایگزین نشست کوکی وب‌سایت شما نمی‌شود.

  • عامل sign_in() را اجرا می‌کند — مرورگر باز می‌شود
  • شما در صفحه PrivateNote روی Approve کلیک می‌کنید
  • عامل با استفاده از pollDeviceCode و سپس whoami() وضعیت را بررسی می‌کند
  • عامل create_private_note را با مسیرهای فایل فراخوانی می‌کند (پیش‌نمایش — هنوز URL ایجاد نشده است)
  • شما فایل‌های دقیق، تاریخ انقضا و مقصد را تأیید می‌کنید
  • عامل confirm_private_note را فراخوانی می‌کند، سپس شما (یا ابزار دیگری) فقط secureUrl را در کانال انسانی ارسال می‌کنید

whoami حساب کاربری وارد شده را نشان می‌دهد. sign_out فایل نشستِ پلاگین را حذف می‌کند. با آن فایل مانند یک اعتبارنامه برای این ماشین رفتار کنید.

privatenote-mcp را در Cursor، Claude Desktop یا Codex نصب کنید. عامل گردش کار را حفظ می‌کند؛ فرآیند محلی، راز را حفظ می‌کند.

باز کردن راهنمای تنظیمات MCP

پس از ارسال لینک

یک تحویل خوب زمانی که پیام از Slack خارج می‌شود تمام نمی‌شود. نشست‌های پرداخت‌شده و وارد شده می‌توانند تحویل را به عنوان رویداد (events) در نظر بگیرند، نه محتوا: ایجاد شده، باز شده، منقضی شده، ابطال شده. list_sent_notes شناسه‌ها، وضعیت و openedAt را برمی‌گرداند — هرگز متن اصلی را برنمی‌گرداند. revoke_sent_note یک یادداشت باز نشده را باطل می‌کند. notifyOnOpen وقتی یادداشت برای اولین بار باز می‌شود، به حساب PrivateNote شما ایمیل می‌زند؛ عامل از طریق بررسی (polling) list_sent_notes از باز شدن مطلع می‌شود. هیچ webhook پوششی به Cursor وجود ندارد.

گردش کار تجاری مبتنی بر عامل (Agent-driven)
sign_in()
create_private_note({
  filePaths: [
    "/absolute/path/signed-contract.pdf",
    "/absolute/path/customer-export.csv"
  ],
  expiresIn: "24h",
  burnAfterReading: true,
  requireRecipientVerification: true,
  recipientEmail: "john@example.com",
  notifyOnOpen: true,
  label: "contract-for-john",
  sendChannel: "email",
  sendRecipient: "john@example.com"
})
# wait for user approval of that exact destination
confirm_private_note({ confirmationId: "<from preview>" })
# email or Slack only secureUrl to John
# later: list_sent_notes() and look for openedAt on that noteId

تأیید گیرنده یک دروازه بازکن در PrivateNote است، نه جایگزینی برای ارسال پیام. هشدارهای باز شدن مستلزم یک ایمیل فرستنده تأیید شده در حساب کاربری است. رسیدهای فقط وضعیت در دانستن زمان باز شدن یک لینک امن توضیح داده شده‌اند. عامل‌هایی با دسترسی گسترده به ابزارها همچنان به مدل مجوزدهی در امن‌سازی عامل‌های هوش مصنوعی مانند کارمندان نیاز دارند.


هشدار صادقانه در مورد حریم خصوصی

ادعای قوی — «هوش مصنوعی هرگز بایت‌های فایل را ندید» — زمانی صادق است که میزبان دستورالعمل‌های مبتنی بر مسیر (path-first) را رعایت کند و شما هرگز محتوا را در پرامپت کپی نکنید. این به این معنی نیست که عامل نمی‌تواند پس از تأیید، secureUrl را ببیند. یک فراخوانی ابزار معمولی MCP همچنان می‌تواند آرگومان‌ها را برای میزبان افشا کند. به همین دلیل است که ابزارها مسیرها را ترجیح می‌دهند: آرگومان /Users/you/secrets/db-password.txt است، نه رمز عبور.

اگر create a PrivateNote for sk_live_abc123 را تایپ کنید، یک ارائه‌دهنده مدل ابری می‌تواند آن رشته را قبل از اجرای MCP پردازش کند. PrivateNote همچنان فقط متن رمزنگاری شده را ذخیره می‌کند و Slack همچنان فقط یک لینک دریافت می‌کند. شما نشت اطلاعات در مراحل بعدی را بهبود بخشیده‌اید. شما راز را از مدل دور نگه نداشته‌اید. برای حداکثر حریم خصوصی، رازها را در فایل‌ها نگه دارید (یا از افزونه VS Code / Cursor استفاده کنید تا ویرایشگر بدون حضور عامل، رمزنگاری کند) و مسیر را به دستیار بگویید.

  • از مدل نخواهید که «ابتدا PDF را بررسی کند» یا آن را خلاصه کند. این کار باعث می‌شود خواندن محتوا با ابزار دیگری اجبار شود.
  • عبارت عبور را در همان Slack/WhatsApp/ایمیل که حاوی URL است قرار ندهید.
  • secureUrl را به عنوان یک رمز در نظر بگیرید. عامل (agent) می‌تواند آن را در نتیجه ابزار ببیند. آن را commit نکنید، لاگ نکنید و در یک کانال عمومی Discord کپی نکنید.
  • پس از ارتقای privatenote-mcp، کلاینت MCP را مجدداً بارگذاری کنید تا دستورالعمل‌ها و طرحواره‌ها (schemas) به‌روز بمانند. حالت one-shot را خاموش بگذارید.

پرسش‌های پرتکرار

آیا PrivateNote MCP، خود را از طریق Slack، Discord، WhatsApp یا ایمیل ارسال می‌کند؟

خیر. این سیستم به صورت محلی رمزگذاری می‌کند و یک URL به همراه متادیتا برمی‌گرداند. تحویل از طریق هر چیزی که از قبل استفاده می‌کنید انجام می‌شود — یک سرور MCP دیگر (Gmail، Slack، ...) یا چسباندن لینک توسط خود شما. ایجاد یک یادداشت به معنای اجازه ارسال آن نیست. مقدار sendAuthorized تنها زمانی true است که شما دقیقاً همان کانال و گیرنده را در پیش‌نمایش تأیید کرده باشید.

چرا باید قبل از ایجاد لینک، تأیید کنم؟

تأیید، بایت‌های دقیق فایل، گزینه‌های یادداشت و مقصد را به هم پیوند می‌دهد. بدون آن، عاملی که ابزارهای ایمیل یا چت نیز دارد، می‌تواند در یک مرحله، فایل اشتباهی را رمزگذاری کند یا لینک درست را برای شخص اشتباه ارسال کند. حالت one-shot این پیش‌نمایش را نادیده می‌گیرد. آن را خاموش نگه دارید، به‌خصوص اگر همان میزبان (host) قادر به ارسال پیام یا فایل باشد.

آیا عامل می‌تواند URL قابل رمزگشایی را ببیند؟

بله، در میزبان فعلی MCP. مقدار secureUrl در نتیجه ابزار بازگردانده می‌شود تا یک ابزار تحویل بتواند آن را ارسال کند. با این حال، عامل نباید بایت‌های فایل را ببیند. داشتن URL ممکن است یادداشت را باز کند — با آن مانند یک قابلیت حامل (bearer capability) برخورد کنید، نه به این صورت که «مدل نمی‌تواند به رمز دسترسی داشته باشد».

آیا گیرنده باید چیزی نصب کند؟

خیر. آن‌ها لینک کامل را در یک مرورگر معمولی باز می‌کنند. برای مشاهده یک یادداشت، نیازی به حساب PrivateNote نیست. با این حال، اگر شما آن دروازه‌ها را فعال کرده باشید، ممکن است همچنان به یک عبارت عبور یا تأیید ایمیل نیاز داشته باشند.

آیا می‌توانم بدون ورود به سیستم، فایل‌ها را پیوست کنم؟

خیر. پیوست فایل، لیست/ابطال، تأیید گیرنده و اعلان‌های باز شدن نیازمند sign_in هستند. یک یادداشت متنی از contentFilePath را می‌توان بدون نشست (session) و در محدوده محدودیت‌های عمومی ایجاد کرد.

اگر دستیار (assistant) به هر حال فایل را بخواند چه؟

در آن صورت مرز حریم خصوصی برای آن مرحله از قبل شکسته شده است. دستورالعمل‌های MCP به میزبان‌ها می‌گوید که این کار را انجام ندهند. اگر کلاینت شما آن‌ها را نادیده می‌گیرد، همچنان از افزونه ویرایشگر یا اپلیکیشن وب استفاده کنید و عامل را به سمت فایل هدایت نکنید. شما همچنان می‌توانید URL تولید شده توسط افزونه را ارسال کنید.

آیا قابلیت burn-after-read جلوی اسکرین‌شات را می‌گیرد؟

خیر. زمانی که یک گیرنده قانونی یادداشت را رمزگشایی کرد، می‌تواند آن را کپی، اسکرین‌شات یا دوباره آپلود کند. قابلیت burn-after-read و انقضا، کپی‌های باقی‌مانده در سرویس و در تاریخچه چت را کاهش می‌دهند. آن‌ها نمی‌توانند آنچه را که کسی قبلاً ثبت کرده است، از راه دور حذف کنند. برای اسناد، دسترسی به فایل فقط با قابلیت مشاهده در Business دانلودهای اتفاقی را کاهش می‌دهد؛ اما این یک ممنوعیت برای عکاسی نیست.

اجازه دهید عامل لینک را ارسال کند. فایل را از مدل دور نگه دارید.

privatenote-mcp را نصب کنید، آن را به مسیرهای محلی متصل کنید و همچنان از ایمیل، Slack، Discord و WhatsApp به عنوان پاکت نامه استفاده کنید — نه به عنوان گاوصندوق. اگر همان میزبان می‌تواند پیام یا فایل ارسال کند، حالت one-shot را خاموش بگذارید.

عکس: Léna Le Roy · Unsplash.